ՔԱՐՈԶ

(8 Մարտ 2009)

§Տո՛ւր ինչքերէդ ինծի ինկող բաժինը¦

(Ղուկաս  15.12)

Անառակ Որդիի առակը Ս. Աւետարանի ամենասքանչելի առակներէն է։ Անոր մէջ իւրաքանչիւրս կրնանք մենք զմեզ գտնել։

Անառակ որդին, զզուած հօրենական տան մթնոլորտէն, կը փափաքի իր ժառանգական իրաւունքը առնել ու հեռանալ եւ ապրիլ՝ իր ուզածին պէս։

Շատեր, անառակ որդիին նման, իրենց երազներուն հետեւելու ցանկութեամբ, կը հեռանան Աստուծմէ։

Իւրաքանչիւր քայլ, որ մեզ կը հեռացնէ Աստուծոյ կամքէն եւ հրամաններէն, իսկութեան մէջ մեզ կ՚առաջնորդէ դէպի կորուստ։ Որովհետեւ, իւրաքանչիւր անհնազանդութեամբ կը հեռանանք մեր արժէքներէն եւ կը մերկանանք անոնց շնորհքներով առատանալու առանցնաշնորհումէն։

Մարդիկ ապերջանիկ կ՚ըլլան, երբ կը ցանկան Աստուծմէ անջատ կեանք մը ապրիլ, բան մը որով չեն կրնար հասնիլ իրենց կէտ նպատակին։ Այսօր շատեր նման ցանկութիւններով կ՚ընթանան եւ կ՚առաջնորդուին դէպի մեղքի ճանապարհը։ Մինչեւ որ իրենց հոգեւոր աչքերը չբացուին, չեն կրնար հասկնալ, որ յաւիտենական մահուան ճանապարհին մէջ կը գտնուին։ Եւ միշտ պիտի ունենան իրենց կեանքի նեղութիւններն ու ապերջանկութիւնները։

Մարդիկ, որոնք քունի մէջ են, կարելի չըլլար իրենց խօսիլ իրականութեանց մասին։ Այս պատճառաւ է որ հայրը արգելք չեղաւ իր որդւոյն, որ կ՚ուզէր տունէն հեռանալ։ Գիտէր թէ պիտի չկարենար զինքը համոզել որպէսզի իր մօտ մնար։ Որովհետեւ որդին հոգեւոր քունի մէջ էր։ Երբ մարդ հոգեւոր քունի մէջ է, փորձութեանց դէմ չի կրնար ապահով ըլլալ։ Շուտով կը գայթակղի ու կը սխալի։

Շատեր այս պատճառաւ կը կորսնցնեն իրենց անմեղութիւնը եւ երկնաւոր ժառանգութենէն կը զրկուին։ Իսկ քիչեր զղջալով, կը դիմեն Աստուծոյ, իրենց նախկին անմեղութիւնը վերագտնելու համար։

Անառակ Որդիին սիրտը, երազի մը հետեւելու սիրոյն, հեռացաւ հօրմէն, տունէն, իրաւունքներէն, պատասխանատուութիւններէն եւ ընդհանրապէս այն արժէքներէն, որոնք կենսական էին իր կեանքը բնականոն հունի մէջ պահելու համար։ Սակայն հօրը սիրտը երբեք իր զաւկէն չհեռացաւ։ Հայրը, որքան որ ալ վիրաւորուած ըլլար որդւոյն ըմբոստութեան պատճառաւ, առանց հեռանալու իր հաւատացած ճշմարտութիւններէն, բնաւ չդադրեցաւ զայն սրտանց սիրելէ։ Ան միշտ սիրեց։

Մեր Երկնաւոր Հօր սիրտն ալ միշտ մեզ հետ է։ Ան, նկատի չունենար թէ մենք ըմբոստ վերաբերմունք ցոյց տուած ենք իրեն նկատմամբ։ Երբ որ զղչալով իրեն դառնանք, մեզ դարձեալ սիրով ու գրկաբաց կ՚ընդունի։

Թէ մարմնաւոր եւ թէ հոգեւոր իւրաքանչիւր հեռացում կը սկսի ցանկութեամբ։ Այս պատճառաւ Սատանան կը յարձակի նախ մեր մտածումներուն։ Մեր մտքին մէջ կը դնէ երազի մը ցանկութիւնը։ Երբ մարդ կը հետեւի իր ցանկութիւններուն, այդ պարագային մեղքը անխուսափելի կը դառնայ։

Հետեւաբար, մեզ հօրենական տունէն, մեր արժէքներէն անջատող առաջին քայլերը կ՚առնուին Աստուծոյ կամքին հակառակ ցանկութիւններէն։ Եթէ չենք ուզեր սխալիլ, պէտք է սանձենք մեր ցանկութիւնները, որուն միակ միջոցն է մեր մտածումները Ս. Հոգւոյ քննութենէն անցընել։ Այս պատճառաւ մեր մտածումները պէտք է ուղղենք ոչ թէ Սատանայի փորձութիւններուն, այլ՝ Ս. Հոգւոյ կենարար կոչին լսելով։

Անկասկած, մեր կեանքին ընթացքին տեսակ տեսակ փորձութիւններու հետ դէմ յանդիման կրնանք գտնուիլ։ Երբ Աստուծմէ հեռանալու գիծով կը փորձուինք, սա հարցումը պէտք է հարցնել. §Եթէ այս ցանկութեան հետեւիմ, իսկապէս պիտի կարենա՞մ իմ փափաքիս տիրանալ։ Ձեռք բերածս օգտակար եւ շինիչ պիտի կարենա՞յ ըլլալ¦։ Այս հարցումներուն ճիշդ պատասխանները մեզի արգելք պիտի ըլլան, որ Անառակ Որդիին սխալը գործենք։

Սուրբ Գիրքը այս մասին մեզ կ՚ազդարարէ։ Մեզ համար ամէն ինչ ազատ է, սակայն ամէն ինչ օգտակար ու շինիչ չէ (Ա. Կորնթ. 10.23)։

Սիրելիներ,

Եթէ դուք ձեզ սա պահուս զանազան պատճառներով Աստուծմէ եւ տունէն հեռացած, Անառակ Որդւոյն նման յոգնած ու անճար կը զգաք, գիտցէք թէ ձեզի համար ամէն ինչ չէ վերջացած։ Ձեր Երկնաւոր Հայրը կարօտով կը սպասէ ձեր տուն վերադարձին։ Մի՛ ուշանաք։

ԶԱՒԷՆ ՔԱՀԱՆԱՅ ՊՉԱՔՃԵԱՆ